“Wszystkie drogi prowadzą do Mrągowa” to PŁYTA Z DUSZĄ, wyśpiewana charakterystycznym, niezwykle miłym głosem, którego chyba nie można z innym pomylić. Choć muszę przyznać, że jego barwa przypomina mi bardzo głos zmarłego niedawno tragicznie lidera zespołu “Universe”, Mirka Breguły. Makiewicz opowiada o naszym ziemskim wędrowaniu, o kochaniu, przemijaniu. Przypomina, że jesteśmy nierozerwalnie związani z naturą, że jesteśmy jej częścią. I tylko życie w zgodzie z nią, pozwoli nam żyć w zgodzie z samym sobą. Poetyckim spojrzeniem na otaczającą nas rzeczywistość, przemierza obszary serca i duszy. Tytułowa piosenka jak najbardziej zasługuje na miano “hymnu” mrągowskich biesiad. Niezwykle udana i prawdziwa. Szkoda tylko, że Mrągowo straciło już swój smak. Płyta emanuje pogodą, ciepłem i miłością, której człowiek potrzebuje do życia, jak powietrza. Bo jesteśmy stworzeni, by dzielić z kimś troski, radości i siebie.

Pozwala się wyciszyć i wyłączyć, uciec w wyobraźni do tych… pól malowanych zbożem rozmaitem… do tych łąk zielonych… Działa jak antidotum na to bezsensowne tempo i wątpliwą jakość współczesnej egzystencji. Te ballady nigdy się nie zestarzeją, zawsze będą bliskie, zrozumiałe i swojskie, będą miały w sobie świeżość poranka. Sięgnijcie po tę płytę, niewątpliwie poprawi Wam samopoczucie, posmakujcie tych przyjaznych dźwięków i słów. Mnie oczarowała swoją lekkością, melodyką i kulturą słowa. Bardzo często umila mi czas. Można się z nią zaprzyjaźnić, a wszystkie jej drogi prowadzą do krainy wolnej od agresji, do krainy wzruszeń, uśmiechu i miłości, do krainy beztroskiego spokoju Cezarego Makiewicza. POLECAM !!!! )))

I przy okazji serdecznie pozdrawiam Pana Cezarego i proszę o więcej takich balsamicznych piosenek!!! ))

Cóż mogę napisać? Dziękuję za tak “balsamiczną” recenzję płyty!!!!